„rnilowania przez rośliny azotu, który się znajduje w stanie gazowym w powietrzu atmosferycznym). Przy opinii tej pozostał. Było to wielkim nieporozumieniem. Wprawdzie rośliny wyższe istotnie azotu cząsteczkowego nie wiążą, ale niektóre gatunki żyją, jak wiemy, w symbiozie z bakteriami lub grzybami wiążącymi azot z powietrza, i tą drogą zdobywają ten cenny pierwiastek i nawet wzbogacają nim glebę. Łubin był uprawiany jako nawóz zielony już przez Rzymian. Boussingault zniszczył wszelkie bakterie w glebie przez wyprażenie, a od ponownego zakażenia gleby bakteriami brodawkowymi chronił szklany klosz i aseptyczne warunki, w których doświadczenia były prowadzone. Ten wybitny badacz zdaje sobie jednak sprawę z tego, że problem azotu nie został rozwiązany i cytuje opinię badaczy angielskich z Rothamsted. Lawes, Gilbert i Pugh pisali „The results and conclusions hitherto recorded by different experimenters onthe ąuestion whether plants assimilate free or uncombined nitrogen, are very conflicting. The condidons prowided in the experiments of the Authors on this ąuestion were found to be ąuite consistent with the healthy development of various Graminaceous Plants, but not so much so far that of the Leguminous Plants experimented upon" (Wyniki i wnioski notowane dotychczas przez różnych badaczy na temat, czy rośliny asymilują wolny lub niezwiązany azot, są bardzo sprzeczne. Rezultaty uzyskane w doświadczeniach autorów były zupełnie na ten temat zgodne, przy zdrowym rozwoju roślin trawiastych, ale niezupełnie jednak w odniesieniu do roślin strączkowych, z którymi eksperymentowano).“(10)